حتما این اخبار را بخوانید(واي اگر از پس امروز بود فردايي)
|
واي اگر از پس امروز بود فردايي
فردي كه پروفسور اقتصاد معاصر است ميگفت: از بالا رفتن روزانه قيمت نفت ناراحت نشويم زيرا ميلياردها دلاري كه غرب براي اين ماده سياهرنگ ميپردازد، دور زده دوباره به خزانه مالي قدرتها بازميگردد. در اين ميان آنان كه بازندهاند كشورهاي نفتخيز هستند نه كشورهايي كه توليدكننده صنايع جديد و الكترونيكي هستند. اين استاد اقتصاد چنين ميگفت: از نيجريه تا الجزاير و ليبي و خاورميانه و اندونزي چشم بيندازيد همهي اين كشورهاي نفتخيز با ميلياردها دلار درآمد از فروش نفت همچنان در كليه توليدات صنعتي نيازمند غرب هستند و غرب به هر قيمتي كه بخواهد توليدات خود را وارد بازار ميكند و هيچ كدام در راه مبارزه با بيكاري و توليد ثروت ملي گام برنداشتهاند.
امروز بايد دريابيم كه اگر از پس امروز بود فردايي كه حتما خواهد بود، كشورهاي نفتخيز چه وضعي پيدا خواهند كرد. بدون ترديد دهها كشور نفتخيز امروزي وقتي چاههاي نفت خشك شد بايد كاسهي گدايي برداشته و از غرب كمك بخواهند. امروز كشورهاي نفتخيز تكيه بر ثروت خدادادي زدهاند و خرج ميكنند، همانند كساني كه در لاتاري برنده شدهاند، ولي فردا كه ديگر پولي به خزانه نيامد جز گدايي راه ديگري ندارند. ولي آنها كه ميلياردها دلار در راه سازندگي سرمايهگذاري كردهاند، قادر خواهند بود آيندهي نسل جوان را تامين كنند. «بايد پول نفت بر سر سفره هر ايراني بيايد» اما از طريق توليد در كشور. بسياري از ايرانيها از اين جمله شاد شدند كه پول نفت به سفره ايراني بيايد اما از چه طريق؟ از طريق راهاندازي صنايع توليدي البته اگر به اقدامات رییس جمهور دقت نمایید میبینید که ایشان تلاش زیادی برای راه اندازی طرحهای تولیدی در شهرهای کشور دارند که این در واقعیت یعنی همان آوردن پول برسر سفره مردم.مساله اقتصاد بدون نفت از زمان زندهياد دكتر مصدق مطرح شد ولي در زمان شاه اجرا نشد والبته هنوز براي چرخش چرخهاي اقتصاد كشور نيازمند بهرهگيري از فروش نفت براي تامين بودجه كشور هستيم البته پیشرفتهای چشمگیری که پس از انقلاب داشتیم را نمی توان انکار کرد. بحران ميخواهيد بدانيد چگونه نفت ما را ذليل خواهد كرد؟ به تحولات جهان نظر اندازيد كه براي شما چه توطئههايي به وجود ميآورند. | |
|
ديروز به يكباره همه وسايل ارتباطي جهان فرياد برآوردند كه به زودي قحطي جهان را در خود فرو ميبرد و ميليونها نفر غذا نخواهند داشت زيرا قيمت گندم، لوبيا، عدس، برنج و ساير حبوبات آن چنان بالا ميرود كه كشورهاي فقير قادر به خريد آنها نيستند به علاوه باران كم باريده و هزاران هكتار زمين زراعتي از حيز انتقاع افتاده است. آقايان طرح كردند كه جمعيت دنيا رو به افزايش است و براي چنين جمعيتي غذا به اندازهي كافي نيست. چگونه شد كه دقيقا جهان با كمبود مواد غذايي روبهرو گرديد؟ تصور نميكنيد كه قيمت نفت و افزايش بشكهاي 120 دلار در چندماه گذشته رابطهاي دارد با افزايش بهاي مواد غذايي؟ شما شاد ميشويد از افزايش بهاي نفت ولي سرمايهداران بزرگ توطئهاي كردند كه ميلياردها دلار درآمد نفت كشورهاي رو به رشد را دوباره به خزانهي غرب بفرستند. جالب آن كه وسايل ارتباط جمعي جهان چون اسير آنچه كه كشورهاي سرمايهداري براي آنها تهيه ميكنند هستند، به يك باره فرياد ميزنند جهان در خطر قحطي قرار دارد. بايد بدانيم كه قيمت مواد غذايي را ميلياردرها تعيين ميكنند. آنها با در دست داشتن ميلياردها دلار با توليدكنندگان عمده در تماس هستند و همچنان كه در بورس عمل ميشود قيمتها را بالا و پايين ميبرند. در اين زمينه بدبخت كشورهايي هستند كه درآمد نفت را نه در دايره توليد كه در دايره مصرف به كار ميبرند. سازندگي بدون درآمد نفت آيا هيچ توجه داريد كه كشورهايي در جهان هستند كه نه انبار نفت دارند و نه درآمد آن را ولي با اين حال وضع بهتري نسبت به كشورهاي نفتخيز دارند. كره جنوبي طي سي سال از يك كشور عقبافتاده در حلقه كشورهاي پيشرفته افتاد. توجه كنيد فقط طي سي سال اتومبيل ساخت، كشتيهاي بزرگ ساخت و در همه رشتههاي صنعتي خود را از وابسته بودن نجات داد. ژاپن طي يكصد سال از كجا به كجا رسيد كه امروز دومين قدرت جهاني محسوب ميشود. | |
|
چين كه يك ميليارد و سيصد ميليون نفر جمعيت آن است و بايد براي اين جمعيت عظيم وسايل زندگي فراهم كند نه نفت دارد، نه درآمد آن را و هند با 800 ميليون نفر نه نفت دارد و نه درآمد آن را. امروز يكي از كشورهاي پيشرفته در زمينه الكترونيك است به طوري كه شركتهاي آمريكايي اجراي طرحهاي انفورماتيك خود را به هند واگذار ميكنند. تركيه يك كشور مسلمان است، نه نفت دارد و نه درآمد آن را اما جامعهاش در حركت است و اروپاييها مايلند تركيه عضو اتحاديه اروپا شود. كشورهاي مسلمان جنوب شرقي آسيا نه نفت دارند و نه درآمد آن را ولي آهنگ پيشرفت آنها كمتر از ديگر كشورهاي پيشرفته جهان نيست. علت اصلي اين پيشرفتها از آن جهت است كه اين كشورها به جاي دلالي توليدكننده هستند. فرق است بين توليدكننده و مصرفكننده. كشورهاي نفتخيز و نه توليدي كه پولهاي نفت را صرف خريد كالاهايي ميكند كه ديگران خلق كردهاند، طي چند سال اخير بزرگترين خريدار تلفنهاي همراه كشورهاي نفتخيز بودهاند. ميليونها تلفن همراه از غرب به شرق فروخته شد كه يك منبع ارزي بزرگي بود براي غرب و دلارهاي نفتي به غرب برگشت داده شد. هيچ يك از كشورهاي نفتي به اين فكر نيفتاد كه چگونه ميتواند خود آن را توليد كند زيرا توليد آن زحمت دارد و راحت آن بود كه دلار بدهد و تلفن همراه بگيرد. امروز وقتي در خيابانهاي كشورهاي جهان سوم راه ميرويد اكثر جوانها با يك تلفن همراه در حال صحبت كردن هستند بدون آن كه فكر كنند، سازنده باشند، توليدكننده باشند نه فقط مصرفكننده. هزينه ماده اوليه يك تلفن همراه چند دلار بيشتر نيست اما وقتي به بازار ميآيد هزاران دلار براي آن به غرب پرداخت شده است. اين يك نمونه از مصرف تلفن همراه است. تقريبا در اكثر رشتههاي توليدي، شرق از غرب عقب افتاده است. اگر امروز با درآمد نفتي نتوانيم خون تازهاي وارد رشتههاي توليدي كشور كنيم، فرداي روزگار بدون ميلياردها دلار چگونه ميتوانيم صيانت خود را حفظ كنيم؟در سه سال گذشته طرحهای تولیدی بسیاری شروع به ساخت شد که امیدوارم به انتخاب احمدی نژاد توسط مردم برای چهارسال دیگر این طرحها به سامان برسد و نشود آنکه رییس جمهور دیگری بشود و طرحهای قبلی را دنبال نکند وطرحهای جدید خود را پیگیری نماید. |
+ نوشته شده در شنبه 16 آذر1387ساعت 13:2 توسط وحیداعظمی(ژورنالیست)
|
